Mijn blog ‘diplomaticthinking’ is terug open! Ik werk aan een een boek over de rol van tijd in conflict en vredesopbouw (‘Time for Peace’) en schrijf opinieartikelen over het Europees buitenlands beleid en de humanitaire interventies of oorlogen in het Midden Oosten en Noord Afrika. Het militariseren van mensenrechten is een mensonwaardige vorm van conflicthantereing. Om me af te reageren … schrijf ik in steen (zie fotos)
My blog ‘diplomaticthinking’ is open again! I’m working on a book on the role of time in conflict and peace-building (‘Time for Peace’), and write opinion articles on European foreign policy and the humanitarian interventions/wars in the Middle East and North Africa. Militarising human rights is an inhumane type of conflictmanagement. To let of steam … I started writing in stone (see pictures)
De laatste tien jaar voeren alleen democratische regimes oorlogen. Libanon, Gaza, Irak, Afghanistan, Libië en Jemen waren doelwitten voor bombardementen en dwangdiplomatie. Telkens opnieuw worden successen geclaimd. De interventie in Libië was risicoluw; bij de coalitie vielen geen doden; het was een relatief goedkope operatie en wij hoefden onze vakantie zelfs niet onderbreken. Continue reading –>
The DR Congo has the potential to transform itself into a secure,
affluent and free country in the world.
The transformation could be speeded by a more elicitive approach or
by listening to the experiences, the wisdom and the advice of the
Congolese people.
The schools and universities, students and professors could play a
greater role in the construction of the future of Congo. Universities are
the hubs of large and complex networks of people which influence the
future of the country.
Les hypothèses de base de cette enquête sont:
La République Démocratique du Congo (ci-après RD Congo) possède le
potentiel pour se transformer elle-même en un pays sécurisé, riche et
libre dans le monde.
Cette transformation pourrait être accélérée par une approche plus
élicitée ou en écoutant les expériences, la sagesse et les opinions de
l’ensemble du peuple congolais de manière inclusive.
Les écoles et les universités, les étudiants et les professeurs pourraient
jouer un rôle nettement plus décisif dans la construction de l’avenir du
Congo. Les universités sont le centre de réseaux vastes et complexes
de personnes qui influencent l’avenir du pays.
A first glance at today’s world confirms the prevalence of raison d’état in international relations, and shows a higher level of raison in the defense and promotion of national interest. We are living in the least violent period in history. Despite all of this, the ‘reason of the state’ remains the focus of critique. The bad press relates to (a) the challenges of the reason of the state by other interests at lower and higher system levels, (b) the cost-ineffectiveness of ways and means used to defend or promote national interest, and (c) changes in the moral-political climate. Most disturbing are the coercive diplomacy and military interventions of the West in the Middle East and North Africa (MENA). These interventions may benefit particular interest groups, but on the whole they are foreign policy failures. Within the decline of Western influence in the MENA lie seeds of hope for healthier relations in the future.
Kadhafi shot
a triumph
I am ashamed
Interventions escalating an armed conflict to protect civilians
How many people have been killed and wounded? How much destruction ?
Een aangeschoten Kadhafi
een triomf
Beschamend
een escalatie van gewapend geweld ter bescherming van de bevolking
Hoeveel mensen werden gedood of gewond ? Hoeveel vernieling ?
In the West the veil ‘Niqab and the Burqa’ has become a symbol of repression and backward civilization . In the Middle East, the symbol of repression , is the headgear of Western soldiers. Both cover a great deal of the face , especially the eyes. The American headgear is made of hard non magnetic metal; it’s put on for killing terrorists and accidentally non-terrorists in places far away from the motherland . The Burqa is softer ; it’s put on for shopping and to meet family or friends in the homeland
In het Westen is de sluier, de’ Niqab en Boerka’ het symbool geworden van onderdrukking en primitieve beschaving. In het Midden Oosten is het symbool van onderdrukking de metalen hoofdbedekking van de Amerikaanse soldaten . Beide hoofddeksels maken een groot deel van het gezicht, vooral de ogen, onzichtbaar. Het Amerikaans hoofddeksel is gemaakt van hard metaal; wordt opgezet om terroristen te doden en soms per vergissing niet –terroristen, ver weg van het ‘homeland’. De Boerka is zachter; wordt aangedaan om te winkelen of familie en vriendinnen te bezoeken in het thuisland.
In de 21ste eeuw maakte het Westen op negen plaatsen in het Midden Oosten en Noord Afrika gebruik van gewapend geweld ( bedreiging inbegrepen) en van dwangdiplomatie.
Alles in beschouwing genomen is het gemilitariseerd beleid van het Westen een geschiedenis van mislukkingen en van een falend buitenlands beleid.
De beperkingen van het Western diplomatiek en veiligheidsparadigma ( Pax Occidentalis) worden aan de kaak gesteld.
De militarisering van mensenrechten en democratie is een gevaarlijke ontwikkeling.
Het succesverhaal van de ‘humanitaire interventie’ in Libië overtuigt niet.
De EU heeft nood aan een effectief buitenlands beleid in het Midden Oosten met meer realisme, transparantie en democratie. Het Westen en de EU zijn niet meer het centrum van de wereld. Het falen van de militaire interventies in de regio bevestigt de beperkingen en negatieve impact van het huidig beleid. Laat ons alstublieft geen nieuwe zondebokken meer opvoeren om het falend beleid in de regio te versluieren.
Het buitenlands en veiligheidsbeleid is het minst transparante en democratische beleidsdomein van het ‘democratische’ Westen. De MONA diplomatie wordt gestuurd door particuliere belangen en komt weinig of niet tegemoet aan de wensen en belangen van de eigen Westerse bevolking; laat staan de mensen in de regio. In het begin van september 2001 geloofden 13% van de Amerikanen dat hun land ‘de enige supermacht’ in de wereld moest worden en minder dan een derde wenste een verhoging van de defensie-uitgaven. Vandaag is de score 12% en 26% respectievelijk. Onlangs stelde de republikeinse kandidate voor het presidentschap Michele Bachman dat Amerika en Israël een uitzonderlijke opdracht hebben: een lichtbaken zijn voor de naties (‘to be a light to the nations’).
De EU moet een eigen koers uitstippelen en afstand nemen van de destructieve conflicthantering van de VS en Israël. De diplomatieke geschiedenis, vooral gedurende de aanloop van de Eerste Wereldoorlog, heeft ons geleerd dat grootmachten hun beleid niet mogen laten sturen door kleine overmoedige bondgenoten.
Het is de taak van de media, academici en leerkrachten om de burgers en de studenten wereldwijs te maken en uit te rusten met de instrumenten om het buitenlandse en veiligheidsbeleid van hun land en van de EU mee te bepalen. Dit is noodzakelijk voor de ontwikkeling van een meer realistische, humane en adaptieve diplomatieke cultuur.
PS Het al dan niet erkennen van Palestina als een volwaardige staat in de Verenigde Naties is een ‘high impact’ beslissing met wereldwijde gevolgen. Een volwaardige erkenning van de tegenpartij in een conflict is een cruciale voorwaarde voor echte vredesonderhandelingen. Het aanporren van onderhandelingen zonder erkenning en zonder voorwaarden is een ijl diplomatiek mantra. Tot nu toe waren de vredesonderhandelingen een voortzetting van de dwangdiplomatie van Israël. Het wordt tijd dat het Belgisch buitenlands beleid het ‘responsibility to protect‘ en het ‘non-indifference‘ beginsel ook naleeft in het langstdurende conflict in het Midden Oosten.
The dominant foreign and security policy of the West (Pax Occidentalis) is out of sync.
Spin-doctors are part and parcel of the military interventions and coercive diplomacy.
Adaptive work is urgently needed.
If European peace research wants to remain in the picture, it should provide more critical analysis, audacity, and intellectual- solidarity and fighting.
Peace conferences are times to assess the state of peace. Has the world, during the first ten years of the 21st century, become a more peaceful place? What role has Europe played? What has been the added value of European peace research? Let’s try to answer these questions here.
The last ten years, the democratic West has fought six wars in the Middle East and
North Africa. These wars have the characteristics of foreign policy failures, resulting
from inadequate violence prevention, a high number of missed opportunities and
unanticipated negative outcomes. FPFs are caused by problems related to interests
and values, analysis, power structures, and policy‐making and leadership. Students
and researchers can help to transform the failing foreign policy into a more
successful foreign policy that furthers our interests in a more constructive way, and
strengthens sustainable peace building in the world. Peace and conflict impact
assessment is a mindset and tool that makes a difference.
Het aanslepend conflict tussen Israël en Palestina hypothekeert, in steeds grotere mate, de belangen van het Westen in het Midden Oosten en Noord Afrika( MONA).
De vredesonderhandelingen zijn pseudo-onderhandelingen; ze zijn een voortzetting van dwangdiplomatie.
De oplossing wordt al lang op een zilveren schaal aangeboden door de VN, het Westen en de Arabische Liga.
Amerika en de EU staten dienen een punt te zetten achter het gedoogbeleid t.a.v. irredentisme en segregatie.
De recente politieke omwentelingen in het Midden Oosten zijn adembenemend. Het gevoel van machteloosheid en vernedering maakt plaats voor protest en de wil van de burgers om welvaart, democratie en respect af te dwingen. Het Westen kan zich verheugen, maar moet dringend haar beleid ten aanzien van deze regio herzien. Het huidige strategische denken is contraproductief en achterlijk. Er worden nu wel diplomatieke inspanningen ondernomen om de schade te beperken, maar hiermee worden de vele wanklanken (dissonanties) niet verwijderd. Zo is er de jarenlange steunverlening aan bevriende autoritaire regimes tot op het laatste moment. Niet bevriende democratisch verkozen partijen werden als paria’s behandeld en er wordt geen verzet aangetekend tegen de illegale bezetting van de Palestijnse Gebieden en de segregatie van de Palestijnse bevolking; Lieberman wenst zelfs een staat exclusief voor Joden. Deze regio is tot slot het grootste afzetgebied voor gesofistikeerd wapentuig. De internationale toeschouwer ervaart een grote mate van cognitieve dissonantie. De wisselkoers van militaire macht en dwangdiplomatie is sterk gedaald. De kosten van de geweldloze regimeverandering blijken beduidend lager dan de met militaire macht opgelegde regimes zoals in Irak en Afghanistan. Het Westen, en vooral de EU, doet er goed aan (a) zich niet negatief te mengen in het democratiseringsproces in het Midden Oosten en (b) haar beleid ten aanzien van Israël en Palestina grondig bij te sturen. Op korte termijn betekent dit orde op zaken stellen in Israël. Journalist Robert Fisk observeert terecht dat de wereld rondom Israël verandert; Israël niet. Het zou de democratische revoluties moeten omarmen in plaats van nieuwe kolonies te bouwen. Om een nieuw beleid te krijgen heeft Israël een sociale revolutie nodig. Bovendien moet het Westen in 2011 de soevereiniteit van Palestina erkennen, de nieuwe staat voorzien van ontwikkelingskansen en de veiligheid van Israël en Palestina garanderen. Deze vredesformule wordt al lang op een zilveren schaaltje door de VN, het Westen en de Arabische Liga aangeboden. Een dergelijk royaal aanbod kan men niet langer negeren. Het is een laatste kans.
Today’s international landscape is full of mental or senti-mental walls, which stand in the way of sustainable peace building.
The academic freedom of conflict and peace researchers is curtailed by forces outside and inside universities and think thanks.
Epistemic violence is the active or passive inhibition of knowledge and knowhow that could be used for international cooperation and sustainable peace building.
Intellectuals must join forces and strengthen intellectual solidarity to fight the gods of conformity, apathy, hubris, fear, despair, unsustainable growth and exploitative power.
To deal with the interlocking crises in the 21st century, drastic changes in the human behavior are needed . The building of sustainable peace is sine qua non. Many people however (especially in the rich countries) still take peace for granted because they fail to understand what sustains it.
The re-search community has a key responsibility. It needs to address sensitive issues and strengthen intellectual solidarity. Intellectuals should express themselves more on issues of public concern and be more active in the new ‘forum humanum’. Reflecting on the controversies in the domestic or international environment, the public intellectuals may express their dissatisfaction with the existing state of their country, region or of the international system and seek to steer the society into better alternative futures.
Efforts are needed to stop the debilitating impact of the political and academic environment (academization, specialization, reductionism, methodological fundamentalism ,etc) on the independence of intellectuals, drastic changes in the
In all fields of study, role models of public intellectuals, should be studied. In ‘The economic consequences of peace ‘ , the economist Keynes was prescient and warned the decision-makers of the negative consequences of a revengeful peace . He had the capacity for mischief39. Barbara Tuchman, a historian, highlighted, on the base of case studies, the phenomenon of governmental follies or the pursuit of policy of contrary to the self-interest of the constituency or state involved. Jared Diamond, a scholar of many disciplines, including physiology, ecology and anthropology, pointed out the reasons why in history societies chose to fail or succeed. Another example of a role model is Jürgen Habermas , who recently commented on the debate in Germany about the Islam , the ‘ Leitkultur’ and the claim that Judeo-Christian tradition distinguishes us from the foreigners.
Intellectuals must join forces and strengthen intellectual solidarity to fight the actual gods of our time –the god of conformity, as well as the gods of apathy, hubris, fear, despair, unsustainable growth and exploitative power40. They should lead from the future and help people to develop a deeper awareness of the dynamics of change. This requires, according to O.Scharmer, the intelligences of an open mind, open heart and open will. An open mind is needed to recognize our own taken-for-granted assumptions and to start to see things that were not evident before. Premature judgment inhibits open mindedness. An open heart allows a deeper level of attention, one that allows people to step outside their traditional experience and feel or sensing beyond the mind. Cynicism stands in its way. An open will implies a readiness to let go dysfunctional relations or systems, and to create a country or world that could survive in the future-and only together could this be done41. Fear closes the way to an open will.
The intervention of the Western Union in the Middle East in the 21st century is a march of folly.. Syria and Iran are the latest scapegoats12:23:21 PM February 06, 2012from webReplyRetweetFavorite
LR presented paper at Tsinghua University in dec 2011 on Raison ou Déraison d'état : Cercive diplomacy in the Middle East and North Africa07:09:13 PM January 26, 2012from webReplyRetweetFavorite
The international system is low on legitimacy and stability . The foreign and security policy of the West seems to be out of sync with the challenges of the rapidly changing international environment . It does not secure the interest of its own people and contribute to effective and equitable global governance .
